
Sinemira Yacht — YAT + İÇ MEKÂN.
Tarihi bir köşke girerken insan genellikle iki hatadan birini yapar: ya onu bir müze gibi el sürülmez kılar, ya da geçmişi bir tadilat broşürünün içinde boğar. İkisi de, açık konuşmak gerekirse, birer korkaklık biçimidir. Emirgan’da üçüncü yolu denedik: binanın kendisini konuşturup bizim sesimizi biraz kısmak.
Yüksek pencereler tül perdelerle örtüldü; ışık içeri doğrudan değil, süzülerek giriyor ve tavan silmelerinin üzerinde bir süre dinleniyor. Salonda koyu ceviz bir duvar, kitaplıkla birlikte mekânın ağırlık merkezini taşıyor; deri ve kadife koltuklar onun önünde alçak ve sakin duruyor. Yemek alanı merdivenin dibinde, sarkıt ışıkların altında; yatak odasında ise zeytin yeşili bir yatak başı, eski bir evin yeni bir sabaha uyanmasının en basit kanıtı.
Burada hiçbir şey ‘dönem’ taklidi yapmıyor ve hiçbir şey dönemi inkâr etmiyor. Sadece bir ev, yaşının farkında ama bundan özür dilemiyor.